İstanbul Metrosu’ndan Yeni Hizmet

İstanbul metrosu isteseniz de istemeseniz de sizi aylar hatta yıllarca görüşmediğiniz insanlarla bir araya getiriyor. 

İki haftadır görüşmediğiniz abiniz...

Metroda!

Bir yıldır adını bile duymadığınız ama bir dönem sık sık çağırdığınız dublajcı...

Metroda!

İki yıl önce kısa bir süre çalıştığınız yerdeki iş arkadaşınız...

Metroda!

On yıldır bir kez bile karşılaşmadığınız lise arkadaşınız...

Metroda!

Geçen ayın dökümü böyle sevgili blog. Diğer yöntemlere kıyasla çok daha hızlı ve nispeten konforlu olduğu için birkaç aydır işe metroyla gidip geldiğimden sosyalleşmek zorunda kalıyorum. Çok üzülüyorum.

The Importance of Being Morrissey'i izledim geçenlerde. Şöyle bir diyalog geçiyor:

Morrissey: I never make phone calls, ever... Never.
Interviewer: Why not?
Morrissey: Well mostly because I don't want to speak to people… And faxes are quicker.
Interviewer: So you don't answer the phone?
Morrissey: No..No..I never answer the phone. No..never, never, never.

Adam faks çekerek iletişim kurmayı tercih ediyormuş. Vay canına... Belgesel 2003'te yapılmış, artık email gönderiyordur diye tahmin ediyorum. 

Yumurtaya can veren Allah beni niye Morrissey gibi telefonda konuşmak istemiyorsa konuşmama lüksünden mahrum ediyorsun? Hadi onu geçtim de evime ya da işime gitmeye çalışırken ne zamandır görmediğim insanların bebeği, işi, eğitimi vs. ile ilgili bilgi alıp arayı kapatmak zorunda kalmasaydım bari. Piffff...

İhmalkârlık

Gül bahçesi bloğumu yabani ot bürümüş a dostlar. Yukarıdaki fotoğrafta görebileceğiniz gibi elim değmişken biraz düzenledim.

Keyboard with Built-In Touch Pad... Is Nice!

Sonradan yazmayı unutuyorum diye bu kez önce başlığı yazdım.
Yapılsa ne hoş olur diye düşündüğüm bir şey daha yapılmış. Az önce masaüstü bilgisayarda röportaj deşifresi yaparken kayıt cihazını masanın üstüne klavyeyle kendi arama koymuştum da kaydı durdurup yazarken tıklamam gerektiğinde elim gayriihtiyari touch pad aradı. (Awww ne kötü cümle... Kendi elime pıt pıt vurdum.) Touch pad'li masaüstü bilgisayar kullanımı için üretilmiş klavye olsa ne hoş olur diye düşündüm, google'ladım ve işte karşınızda...

                                                                      İşte o klavye!
                                                     
Düşünüp ürünü geliştiren arkadaşları kutluyorum. Fakat bu benim bir işime yarayacak mı? Sanmam. Çünkü evde zaten caanım leptapımı kullanıyorum; iş yerine de talep etsem bunu almazlar bu biiir, sırf işyerinde kullanmak için harcama yapmak istemem bu ikiiii, tut ki almaya karar verdim nerede satıldığını bilmiyorum bu da üüüç.

Sonuç: Takır tukur ses çıkaran leş klavye ve kablolu mouse kullanımına devam.

Haikumsular

                                                  iPhone kurabiyesi ya da kurabiyeden iPhone 
Bozuk iPhone'u
Yaptırdım, özlemişim
Hınzırı bip bip.

Pinterest değil
Flickr'dan buldum bu
Görseli, ne hoş...

Kardeşi olsa bu kadar benzer

                                                      Goldman Sachs CEO'su Lloyd Blankfein

                                                 Habertürk Ankara Temsilcisi Muharrem Sarıkaya

Muharrem Sarıkaya ve Lloyd Blankfein arasındaki benzerliği fark edince çok mutlu oldum. Kravatları bile benziyor. Vay canına!
Yalnız Blankfein'da gözlemlenebilen 'conehead'lik Sarıkaya'da mevcut değil.

Sıkıntı

Her şeye tek başıma yetebilmek istiyorum ama hakkında tek bir şey bile bilmediğim bir sürü konu var. Ölümüm yetersizlik hissinden olacak. Bir de tesadüfen ölümle ilgili bir şeyler söyledikten/yazdıktan sonra ölürsem arkamdan "Bak malum olmuş" derler diye her söylediğimde/yazdığımda bir korku rüzgarı esiyor püfür püfür; saçlarım uçuşuyor.
Ayrıca iki cümleden fazla ciddiyetimi sürdüremiyorum.

Trouble Every Day

Ben ve kedişim de hep böyleyiz. Bir gün de uslu dur be evladım.