The South Butt

Okuyucu yorumlarını makale/haber vb. metinlerden daha eğlenceli bulanlar bir araya gelsek, mutlu mesut yaşasak, hayat bayram olsa...

Evrimsel hissiyat

 

Marketten sebze-meyve alışverişi yaparken kendimi yiyecek toplayan maymun gibi hissediyorum. Yiyecek toplayan maymun nasıl hisseder bilmiyorum ama içimi bir hüzün kaplıyor. 

Yazıyla birlikte kullanmak için görsel ararken "monkey picking" yazdım birbirlerinin piresini vs. ayıklayan maymunlar çıktı bir sürü. Arada bir beyimle birbirimizin kafasından pire ayıklayıp onu ağzımıza götürüyor gibi yapıp eğleniyoruz. Az salak değiliz.

Working girl

 Birkaç hafta önce Londra'da katıldığım toplantının manzarası

Dün Upper Dudullu'da katıldığım kokteylin manzarası

Ne oldum değil ne olacağım demeliymiş sevgili blog. Cumartesi öğleden sonrasını harcamak için Upper Dudullu'dan daha nezih bir yer düşünemiyorum. 

Prokastinatör Returns!

Çok dağınık konuşan kişilerle yapılmış iki farklı röportaj deşifresini yayınlanabilecek hale getirmem ve İngilizce bir röportajı Türkçe'ye çevirmem gerektiği için beni internette gezinip kedi resmi ve karikatürlere bakmak zorunda kılan boyu devrilesi süper kahraman 'Prokrastinatör'le savaşıyorum. 

Şimdilik o kazanıyor. Kahvemi içtikten sonra odaklansam 1 saatte hepsini yapabilir miyim? 1 saat çok iyimser oldu ama 2 saatte yapabilirim. Yapmam lazım. Ondan sonra "murmur" edip dudaklarını ısıran ve saçlarını elleyip duran Ana ve Mr. Grey'in aşk(!) hayatına burnumu sokmaya devam edeceğim. Basitliğe bayılırım.  

Natural Beauty

I know, right?

İstanbul Metrosu’ndan Yeni Hizmet

İstanbul metrosu isteseniz de istemeseniz de sizi aylar hatta yıllarca görüşmediğiniz insanlarla bir araya getiriyor. 

İki haftadır görüşmediğiniz abiniz...

Metroda!

Bir yıldır adını bile duymadığınız ama bir dönem sık sık çağırdığınız dublajcı...

Metroda!

İki yıl önce kısa bir süre çalıştığınız yerdeki iş arkadaşınız...

Metroda!

On yıldır bir kez bile karşılaşmadığınız lise arkadaşınız...

Metroda!

Geçen ayın dökümü böyle sevgili blog. Diğer yöntemlere kıyasla çok daha hızlı ve nispeten konforlu olduğu için birkaç aydır işe metroyla gidip geldiğimden sosyalleşmek zorunda kalıyorum. Çok üzülüyorum.

The Importance of Being Morrissey'i izledim geçenlerde. Şöyle bir diyalog geçiyor:

Morrissey: I never make phone calls, ever... Never.
Interviewer: Why not?
Morrissey: Well mostly because I don't want to speak to people… And faxes are quicker.
Interviewer: So you don't answer the phone?
Morrissey: No..No..I never answer the phone. No..never, never, never.

Adam faks çekerek iletişim kurmayı tercih ediyormuş. Vay canına... Belgesel 2003'te yapılmış, artık email gönderiyordur diye tahmin ediyorum. 

Yumurtaya can veren Allah beni niye Morrissey gibi telefonda konuşmak istemiyorsa konuşmama lüksünden mahrum ediyorsun? Hadi onu geçtim de evime ya da işime gitmeye çalışırken ne zamandır görmediğim insanların bebeği, işi, eğitimi vs. ile ilgili bilgi alıp arayı kapatmak zorunda kalmasaydım bari. Piffff...

İhmalkârlık

Gül bahçesi bloğumu yabani ot bürümüş a dostlar. Yukarıdaki fotoğrafta görebileceğiniz gibi elim değmişken biraz düzenledim.